Παρασκευή 10 Απριλίου 2015

Στολισμός Επιταφίου - Άγιο Πάσχα στο Γαρέφι (2015)

Με πανέμορφα, μοσχοβολημένα και ευωδιαστά λουλούδια στολίστηκε ο Επιτάφιος του Ιερού Ναού του Ευαγγελιστή Ματθαίου στο Άνω Γαρέφι Πέλλας το βράδυ της Μ.Πέμπτης, αμέσως μετά το πέρας της Ακολουθίας των Παθών από τις κυρίες και τις νέες του χωριού, τηρώντας έτσι και φέτος την Ιεροτελεστία με μεγάλη ευλάβεια και σεβασμό.










Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!


Τετάρτη 8 Απριλίου 2015

Το εκκλησάκι ΆΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ στο Άνω Γαρέφι Πέλλας

Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου ανηγέρθει το έτος 1943 στον προαύλιο χώρο του σημερινού Δημοτικού Σχολείου στο Άνω Γαρέφι από γηγενείς Μακεδόνες κατοίκους του χωριού Γαρέφι  (Γκιώσης Γεώργιος του Χρήστου & Μπίνος Δημήτριος του Αναστασίου).
Η απόφαση για την ανέγερση πάρθηκε ύστερα από ένα θεόπνευστο όραμα του αειμνήστου Μιλτιάδη Προκοπίου, υιού του Μακεδονομάχου Ιερέα Παπαχρήστου Μιλτιάδη, γεγονός που φανερώνει την ακατάλυτη σχέση και τους ιερούς δεσμούς των εντόπιων Γαρεφιωτών κατοίκων με την ελληνορθόδοξη πίστη και τον Χριστιανισμό! 
Σύμφωνα με μαρτυρίες και άλλων γεροντότερων θρησκευόμενων κατοίκων που επιβεβαιώνουν το όραμα, κάποιες νύχτες ακούγονταν καλπασμοί αλόγου, στο σημείο όπου το όραμα υποδείκνυε την ανέγερση του εκκλησακίου, που τους συνέδεαν με τον Άγιο Γεώργιο! 
Εντέλει το όραμα αυτό αποτέλεσε την αφορμή για την ανέγερση του εκκλησακίου του Αγίου Γεωργίου και την ημέρα του εορτασμού του, πλήθος επισκεπτών συρρέουν από τα γύρω χωριά για να προσκυνήσουν την Εικόνα. Πραγματοποιείται Θεία Λειτουργία και μοιράζεται ''Κουρμπάνι'' (έθιμο, που περιλαμβάνει σφάξιμο ζώου).

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ!
















Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

Το ΡΟΥΜΛΟΥΚΙ στην Λάρισα!



Ο Π.Σ. Προστασίας & Ανάδειξης Μακεδονικής Κληρονομιάς, 

ενδύεται τη μοναδική και πιο ξεχωριστή της υπόλοιπης 

Ελλάδας ενδυμασία, αυτή του Ρουμλουκίου και αναχωρεί

για την πατρίδα του βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα, ώστε

να εκπροσωπήσει και αναδείξει για ακόμα μια φορά τους 

Μακεδόνες, στο 14ο ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

(Κυριακή 24 Μαΐου), στην άκρη του Θεσσαλικού κάμπου,

τα Φάρσαλα του νομού Λάρισας! 




ΠΣ-Προστασίας-Ανάδειξης-Μακεδονικής-Κληρονομιάς

http://www.farsala.gr/component/k2/item/1681-14o-simposio-xoreitikon-omadon


Σάββατο 14 Μαρτίου 2015

1η Ορεινή πεζοπορία - Κατασκήνωση στο δάσος Γαρεφείου (Ν. Πέλλας)

Οι συντελεστές και ομάδα φίλων της ΣΕΛΙΔΑΣ στο facebook ''Παραδοσιακός Οικισμός Γαρεφείου Πέλλας'' διοργανώνουν, με αφορμή την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, ορεινή πεζοπορία και διανυκτέρευση σε σκηνές στο βουνό του Γαρεφείου και τον περιβάλλοντα χώρο του εκκλησακίου. 
Μια διαδρομή υψηλής αισθητικής, που εκτός από την υπέροχη θέα προς τον κάμπο της Καρατζόβας (Αλμωπίας) διακρίνεται για τη ποικιλία του τοπίου που διασχίζει και το πλήρες ορειβατικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει. 
Η κατασκήνωση στα 700 μ. υψόμετρο, το όμορφο δάσος με πηγές και ρέματα, οι υψηλές ράχες, αλλού ομαλές κι αλλού απόκρημνες, εύκολα αναρριχητικά περάσματα, υψηλές κορφές, οι διάσπαρτες στάνες των ντόπιων βοσκών και οι βρύσες, εξασφαλίζουν στο φυσιολάτρη-ορειβάτη μια ολοκληρωμένη και απολαυστική εμπειρία βουνού, ακριβώς στην καρδιά της μαγευτικής ορεινής φύσης της Αλμωπίας.
Ο χώρος όπου θα διανυκτερεύσουμε και κατασκηνώσουμε, ορίστηκε η περιοχή (κοπρίβατα) που περιβάλλει το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής όπου την επομένη της ανάβασης και ημέρα Παρασκευή (17 Απριλίου), τιμάται και εορτάζεται από τους κατοίκους του χωριού μας η Ζωοδόχος Πηγή! (Θεία Λειτουργία, χορευτικές εκδηλώσεις).
Η πορεία ξεκινά από το όμορφο και παραδοσιακό Άνω Γαρέφι και καταλήγει, μετά από δυο ώρες περίπου πεζοπορίας (μαζί με τις στάσεις), στον προορισμό και κατασκηνωτικό μας χώρο.

Ατομικός εξοπλισμός: ένας ζεστός υπνόσακος, παπούτσια ορειβασίας-πεζοπορίας, ελαφριά ρούχα για την πεζοπορία και ζεστά για το βράδυ, ένα παγούρι για νερό, και σακίδιο πλάτης.

Υποστήριξη: Ένα βοηθητικό όχημα για την μεταφορά των αποσκευών, των υλικών κατασκήνωσης και των προμηθειών (τρόφιμα και νερό)

Βαθμός δυσκολίας: ανάβαση εύκολης έως μέτριας δυσκολίας για τους αρχάριους.

Αναχώρηση Πέμπτη 16 Απριλίου 09:00 το πρωί.
Ελάτε να γιορτάσουμε την Ζωοδόχο Πηγή, να περπατήσουμε και να απολαύσουμε τις ομορφιές της φύσης!

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ: https://www.facebook.com/events/781972111922551/

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2015

Το Λαογραφικό Μουσείο στα Λιβάδια του Όρους Πάικο (Ν.Κιλκίς)

Τα Λιβάδια του Πάικου έως το 1944,ήταν ένας από τους ακμαιότερους κτηνοτροφικούς οικισμούς της Μακεδονίας. Κτισμένα πάνω στα υψηλότερα οροπέδια του Πάικου σε 1200 μέτρα υψόμετρο, η Κοινότητα Λιβαδίων πριν τον τελευταίο μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο, αποτελούνταν από δυο οικισμούς: 
τα ''Μεγάλα Λιβάδια'' (Μάριλε Λιβάτζ) με οκτακόσια σπίτια και τέσσερις χιλιάδες κατοίκους και τα ''Μικρά Λιβάδια'' (Πάσινα ή Χουάρα ατσά νιίκα) με ογδόντα σπίτια και περίπου τετρακόσιους κατοίκους.
Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού προέρχονται από τη Γράμμουστα , οι οποίοι εγκαθίστανται το 1760 στη μεταγενέστερη θέση Μικρά Λιβάδια. Πρόκειται και για κτηνοτρόφους από την Ήπειρο, οι οποίοι ήθελαν να γλιτώσουν από την τουρκική κατοχή και τους Τουρκαλβανούς ληστές. Βλάχοι συρρέουν στα Λιβάδια και από άλλες περιοχές της Πίνδου, όπως τη Σαμαρίνα και το Περιβόλι Γρεβενών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας μεγαλύτερος οικισμός με το όνομα Λιβάδια.
Ο ημινομαδικός της χαρακτήρας στο απόγειο της ανάπτυξης της, ξεπερνούσε τις εκατόν πενήντα χιλιάδες αιγοπρόβατα κάνοντας τα Λιβάδια το σημαντικότερο ορεινό οικισμό της ευρύτερης περιοχής του Πάικου, και την Κοινότητα μια από τις μεγαλύτερες της Κεντρικής Μακεδονίας.
Λόγω της στρατηγικής της θέσης βρέθηκε στη δίνη όλων των ιστορικών γεγονότων που άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στην περιοχή. Μετά την καταστροφή από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και μία δεύτερη καταστροφή στον εμφύλιο, οι Λιβαδιώτες σκόρπισαν πλέον μόνιμα σε περισσότερους από σαράντα οικισμούς και πόλεις των Νομών Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πέλλας και Ημαθίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 κάποια κοπάδια ανέβηκαν πάλι στα Λιβάδια και ένας επιπλέον μικρός αριθμός Λιβαδιωτών, τριάντα με σαράντα οικογένειες, στράφηκε προς τη γεωργία και ειδικότερα στην καλλιέργεια της πατάτας.
Το 1970 μέσα σε ένα καλοκαίρι διαμορφώνεται ο νέος οικισμός των Μεγάλων Λιβαδίων με ογδόντα περίπου σπίτια. Από τότε έως σήμερα περισσότερα από διακόσια σπίτια έχουν κτισθεί, σημαντικά δε έργα υποδομής που υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια δρομολογούν την αναγέννηση του ιστορικού χωριού. Όχι βέβαια με το χαρακτήρα που διαχρονικά αυτό γνώρισε, αλλά φιλοδοξώντας να αποτελέσει το σημείο αναφοράς της πολυπληθούς Λιβαδιώτικης Διασποράς δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Τα Μεγάλα Λιβάδια υπήρξαν από τα μεγαλύτερα βλαχοχώρια της Ελλάδας, ως και την καταστροφή τους από τα στρατεύματα κατοχής το 1943. Τότε ο πληθυσμός διασκορπίστηκε σε τρεις νομούς. Κάποιοι πρόχειροι καταυλισμοί άρχισαν να ξαναχτίζονται μετά τον πόλεμο. 
Ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο, στο χωριό γίνεται πανηγύρι και αναπαράσταση βλάχικου γάμου, αναβιώνοντας έτσι το έθιμο, κατά το οποίο την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου τελούνταν οι περισσότεροι γάμοι ετησίως, ενώ όλο το χωριό συμμετείχε στις γαμήλιες γιορτές.

Tα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να συντελείται μια αναζωογόνηση του οικισμού. Οι απόγονοι των μεγαλολιβαδιωτών επιστρέφουν πλέον στα καινούργια σπιτικά τους τα καλοκαίρια – περίπου όπως και οι νομάδες πρόγονοι τους δεκαετίες πριν. Ξενώνες και εστιατόρια με βλάχικα ονόματα κάνουν την εμφάνιση τους.



ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/pages/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B1-%CE%9B%CE%99%CE%B2%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%A0%CE%AC%CF%8A%CE%BA%CE%BF%CF%85/118014794944210